هیچ محصولی در سبد خرید نیست.
آشنایی کامل با دنیای چرم، انواع چرم طبیعی و مصنوعی، کاربردهای مختلف در صنایع و نکات کلیدی برای خرید چرم باکیفیت
چرم از همان روزهای اول که آدمها یاد گرفتند پوست حیوانات رو بهکار ببرند، تا امروز که دنیای صنعتی جایگزینهای گوناگونی براش ساخته، همچنان یکی از پرکاربردترین مواد توی پوشاک، کیف و کفش باقی مونده. اما حالا دیگه چرم یکدست نیست. توی بازار هم چرم طبیعی پیدا میشه، هم چرمهای مصنوعی که بعضیهاشون خیلی شبیه اصلیاند. اگه بخواید یه کیف یا کفش بخرید و ندونید تفاوت اینها چیه، ممکنه توی انتخاب سردرگم بشید. این متن یه نگاه ساده به انواع چرمه، چه طبیعی و چه ساختگی، تا راحتتر بتونید تشخیص بدید چی میخواید.
چرم طبیعی یعنی همون پوست حیوان که با فرآیند دباغی آماده میشه. گاو، گوساله، بره، بز، حتی شترمرغ… هر کدوم چرمی با خاصیت خودش میدن. چرم گاوی مثلاً ضخیم و محکمه، واسه کیف و کمربندهایی که باید وزن تحمل کنند خوبه. چرم گوساله نرمتره، ظریفتره، معمولاً توی کیفهای زنانه یا محصولات لوکس میبینیدش. بره خیلی نرمه، بیشتر توی لباس و دستکش استفاده میشه. چرم بز هم انعطاف داره و در برابر رطوبت مقاومت بیشتری نشون میده. چرم شترمرغ اما یه داستان دیگهس، با اون بافت دونهدونهاش و دوامش، توی دنیای چرمهای گرانقیمت جاش مشخصه.
پیشنهاد خرید محصول : الگوی کیف چرم

همه چرمهای طبیعی یهجور نیستند. یهجاهایی میگن فول گرین، یعنی تمام لایههای طبیعی پوست حفظ شده. این بالاترین کیفیته، دومه، پیر میشه اما زیباتر میشه. یه کم پایینتر تاپ گرین داریم که لایه رویی اندکی سمباده شده، کیفیتش خوبه اما قیمتش مناسبتره. چرم اسپلیت از لایههای پایینی پوست میآد، معمولاً یه پوشش مصنوعی روش میزنند تا هموار بشه، کیفیتش پایینتره و بیشتر واسه محصولات ارزونقیمت استفاده میشه. بعد چرمهایی مثل نوبوک و سوئد هستند که سطحشون پرزداره، اونها هم جای خودشون توی کفش و پوشاک دارند، اما نیاز به مراقبت بیشتری دارند.
چرم مصنوعی رو همه میشناسند، از پوست حیوون درست نشده، از مواد شیمیایی و پلیمری ساخته شده. رایجترینش پییو لدر یا همون پلیاورتانه، انعطاف داره، ظاهرش شبیه چرم طبیعیه و توی کیف، کفش و مبل زیاد استفاده میشه. پیویسی لدر ارزونتره اما سفتتره، بیشتر توی محصولاتی بهکار میره که عمر طولانی ازشون نمیخوایم. یه نسل جدیدتر هم این روزا پیدا شده، چرمهای گیاهی یا همون وگان لدر، از آناناس، قارچ، کاکتوس درست میشن. برای کسایی که دغدغه محیطزیست یا حیوانآزاری دارند، گزینه جذابیه.
دو تا انتخاب دارید: چرم طبیعی دومه، نفس میکشه، با گذر زمان بهتر میشه، اما قیمتش بالاست و نگهداریش وقت میبره. چرم مصنوعی ارزونتره، ضد آبه، نگهداری راحتتری داره، اما نه اون دوام رو داره نه اون حس تنفس. اگه دنبال سرمایهگذاری بلندمدت هستید و حاضرید بیشتر خرج کنید، چرم طبیعی بهتره. اگه بودجه محدوده یا ترجیح میدید از محصول حیوانی استفاده نکنید، چرم مصنوعی با کیفیت هم خیلی بد نیست. مهم اینه که بدونید دارید چی میخرید.
چرم یکی از اون موادیه که هم توی کارخونهها پیداش میکنی هم توی یه گالری هنری. خیلی وقته که آدمها فهمیدن این ماده فقط برای یه کیف یا کفش نیست. دوام داره، شکل میگیره، با زمان قشنگتر میشه، و حالا دیگه توی جاهایی که اصلاً انتظارش رو نداری هم استفاده میشه. از صندلی ماشین گرفته تا یه تابلوی دیواری دستساز.
اگه سوار یه ماشین لوکس شدی، احتمالاً اولین چیزی که بهش دست میزنی صندلی چرمیشه. دلیلش هم فقط ظاهر نیست. چرم طبیعی وقتی روزی چند ساعت روش بشینی، خستهت نمیکنه. سایش نمیخوره، عرق جذب میکنه، و یه حس لوکس میده که پارچه نمیتونه بده.
توی خودروهای پرمیوم، چرم فقط رو صندلی نیست. فرمان، دسته دنده، داشبورد، حتی سقف کابین. همه اینها گاهی با چرم پوشش داده میشن تا هم راحتی بیشتری بدن، هم یه احساس کیفیت به راننده منتقل کنن.
توی هواپیما هم همین داستانه. صندلیهای کلاس اول یا بیزینس معمولاً با چرم روکش میشن. چون علاوه بر ظاهر حرفهای، باید استفاده روزانه و مکرر رو تحمل کنن و راحت باشن.
یه مبل چرمی خوب ممکنه ده سال، پونزده سال، حتی بیشتر دووم بیاره. و جالبه که بعضی وقتها هرچی قدیمیتر میشه، شخصیت بیشتری پیدا میکنه. این چیزی نیست که توی پارچه یا چرم مصنوعی ببینیش.
توی دکوراسیون داخلی هم چرم جای خودش رو داره. پانلهای دیواری، رومیزی، زیرلیوانی، حتی قاب عکس. بعضی هتلها یا رستورانهای خاص فضاشون رو با این جزئیات چرمی میچینن تا حس گرم و اصیل بدن.
چرم میتونه با هر سبکی جور دربیاد. سبک کلاسیک، مدرن، صنعتی... فقط کافیه رنگ و بافت مناسب انتخاب بشه.
الان دیگه چرم فقط برای کیف و کفش نیست. کاور گوشی، کیف لپتاپ، کیف تبلت، جاکلیدی، کیف پول... همه اینا با چرم درست میشن. و کسایی که باهاشون کار میکنن معمولاً میدونن چی میخوان: دوام، ظاهر تمیز، و حسی که وقتی دستت میزنی بهش، بهت میده.
بند ساعت مچی هم یه مثال خوبه. یه بند چرمی خوب نه تنها راحته، بلکه با گذشت زمان و استفاده، بیشتر به دستت عادت میکنه.
اینجاست که چرم از یه ماده صنعتی تبدیل میشه به یه بوم هنری. چرمدوزی، قلمزنی، مشبککاری، برشکاری... همه اینا هنرهای سنتی هستن که هنوز زندهان و توی بعضی خانوادهها نسل به نسل منتقل میشن.
تابلوهای دیواری از چرم، جلد کتاب و قرآن، قاب آینه، جعبههای زیورآلات... همهشون ترکیبی از مهارت دست و صبر و حوصله هستن. یه اثر چرمی دستساز خیلی وقتها ارزش احساسی بالاتری داره تا ارزش مادیش.
بعضی فرهنگها چرمکاری رو به عنوان میراث فرهنگی میشناسن. و توی بازارهای جهانی هم این آثار هنوز خریدار دارن.
چرم البته فقط به این موارد محدود نمیشه. توی کفشدوزی، تولید توپ و دستکش ورزشی، لوازم نظامی، حتی بعضی تجهیزات پزشکی هم از چرم استفاده میشه. هرچقدر بیشتر نگاه کنی، میبینی این ماده توی جاهای بیشتری حضور داره. و با تکنولوژیهای جدید، کاربردهای تازهای هم داره به لیست اضافه میشه.
وقتی قرار باشد یک کیف، کفش یا جاکلیدی بخرید و فروشنده بگوید چرم اصله، چطور مطمئن میشید راست میگه؟ بازار امروز پر از محصولات مصنوعی و تقلبیه که بعضیهاشون واقعاً شبیه چرم طبیعی شدن. اما با کمی دقت و چند تا آزمون ساده، میشه فرق رو فهمید. این متن قراره کمکتون کنه بدونید دقیقاً به چی باید توجه کنید تا سر کار گذاشته نشید.
پیشنهاد خرید محصول : الگوی جاسوئیچی و جاکلیدی چرم

اولین چیزی که باید بررسی کنید، حسیه که وقتی چرم رو لمس میکنید بهتون منتقل میشه. چرم طبیعی یه نرمی و انعطاف خاصی داره. وقتی دستتون رو روش میکشید، انگار یه چیز زندهای رو لمس میکنید. بافتش یکنواخت نیست، یه کم ناهمواره، و همین باعث میشه حس واقعی بده.
چرم مصنوعی یه جور دیگهست. معمولاً سرده، صافه، و خیلی یکدست. چرم اصل وقتی توی دستتون میمونه، گرمای دستتون رو میگیره. اگه فشارش بدید، چین میخوره و بعد برمیگرده سر جاش. این رفتار رو توی پلاستیک یا چرم مصنوعی نمیبینید.
بوی چرم اصل یه چیز مشخصه. یه بوی ملایم و طبیعی داره که بیشتر مردم دوستش دارن. این بو از فرآیند دباغی میاد و با هیچ چیز دیگهای اشتباه گرفته نمیشه. کافیه محصول رو نزدیک بینیتون ببرید.
چرم تقلبی بیشتر اوقات بوی پلاستیک یا مواد شیمیایی میده. بعضی وقتا این بو تند و آزاردهندهست. البته گاهی سعی میکنن با عطرهای مصنوعی این بو رو بپوشونن، ولی باز هم یه چیزی توش مصنوعیه.
چرم طبیعی منافذ ریز داره که به شکل تصادفی پخش شدن. این منافذ همون سوراخهای مویی هستن که توی پوست حیوون بودن. الگوشون نامنظمه و هیچوقت دو تا قطعه چرم طبیعی عیناً شبیه هم نیستن.
وقتی چرم مصنوعی رو ببینید، یا کاملاً صافه یا اگه الگویی روش هست، تکراری و ماشینیه. حتی میتونید با یه ذرهبین ساده این رو چک کنید. لبههای چرم اصل هم فیبرهای طبیعی رو نشون میده، نه یه لایه پلاستیکی صاف.
یکی از سادهترین کارایی که میتونید بکنید اینه که یه قطره آب روش بریزید. چرم اصل آب رو جذب میکنه، چون منافذ داره. ممکنه یه لکه موقت ایجاد بشه که بعد از خشک شدن از بین میره.
چرم مصنوعی آب رو جذب نمیکنه. قطره آب روش میمونه و میغلته. البته بعضی چرمهای اصل پوشش محافظ دارن که جذب آب رو کمتر میکنه، ولی باز هم رفتارشون با پلاستیک محض فرق میکنه.
چرم اصل ارزون نیست. اگه قیمت خیلی پایینه و میگن چرم طبیعیه، احتمالاً داره سرتون کلاه میره. البته قیمت بالا هم همیش تضمین نیست، ولی قیمت خیلی پایین معمولاً یه علامت خطر قرمزه.
برچسب رو هم دقیق بخونید. چرم اصل برچسبهای واضحی داره که نوع چرم و استانداردها رو میگه. اگه عباراتی مثل "leather like" یا "synthetic leather" رو دیدید، یعنی چرم مصنوعیه. همیشه از جاهای معتبر بخرید و اگه شک دارید، گواهی اصالت بخواید.
چرم یکی از اون موادیه که وقتی درست ازش مراقبت کنی، سالها باهات میمونه. اما خب... اگه ندونی چی میخری یا چطور نگهش داری، همون اول راه یا به چیزی دست پیدا میکنی که چرم نیست، یا خیلی زود کیفیتش میریزه. توی این متن میخوایم یه سر بزنیم به نکاتی که واقعاً توی خرید و نگهداری محصولات چرمی کمک میکنن.
اولین چیزی که باید بلد باشی، همینه که بفهمی چی داری میخری. چرم طبیعی یه بافت داره که توی هر تکهاش فرق میکنه. همونطور که دستت میکشی روش، حس نرمی و انعطافش رو میفهمی. یه بوی خاصی هم داره که اصلاً شبیه بوی شیمیایی چرم مصنوعی نیست. یکی از ترفندای ساده اینه که یه قطره آب بریزی روش. چرم اصل آب رو جذب میکنه، ولی مصنوعی که نه... آب رو سرش میمونه. لبهها و درزها رو هم نگاه کن؛ توی چرم اصل الیاف طبیعی رو میبینی.
وقتی میخوای یه محصول چرمی بخری، یه نگاه دقیق به دوختها بنداز. درزهای منظم و محکم یعنی کار خوب. رنگش باید یکدست باشه، مگه اینکه طرحی داشته باشه که البته داستان دیگهایه. ضخامت چرم هم مهمه؛ برای کیف و کفش معمولاً باید کمی کلفتتر باشه. از فروشنده بپرس چه نوع چرمی استفاده شده، از کجا اومده، چطوری باید نگهش داری. برند و گارانتیاش رو هم چک کن. راستش... قیمت هم یه نشونهست. چرم اصل معمولاً ارزون نیست، پس اگه قیمت خیلی پایینه، شاید بهتره یهبار دیگه فکر کنی.
پیشنهاد خرید محصول : الگوی کیف پول چرم

اگه میخوای چرمت بمونه، باید ازش مراقبت کنی. نور مستقیم خورشید و گرما دشمن چرمه، چون خشکش میکنه و ترک میخوره. تمیزش هم کار سختی نیست؛ یه پارچه نرم و مرطوب کافیه. مواد شیمیایی قوی بیخیالش. هر چند وقت یهبار کرم یا واکس مخصوص چرم بزن بهش تا نرمی و برقش رو حفظ کنه. خیس شد؟ بذار خودش خشک بشه، نه جلوی بخاری یا هیتر. وقتی میخوای نگهش داری هم، یه جای خنک و خشک پیدا کن و توی کیسه پلاستیکی نذارش.
لکه روغنی که خورد، یه کم پودر تالک یا نشاسته روش بریز و بذار چند ساعت بمونه تا چربی رو بگیره. جوهر که ریخت، سریع با دستمال کاغذی اضافهاش رو بگیر و از پاککننده مخصوص چرم استفاده کن. خراش سطحی رو هم میشه با کرم چرم یا روغن پوست کمرنگ کرد. ولی اگه آسیب عمیقتر بود، بهتره ببریش پیش کسی که بلده تعمیرش کنه. البته... بهتره از همون اول دقت کنی تا کار به اینجا نکشه.
خرید چرم فقط یه خرید نیست، یهجورایی یه تصمیمه. باید بدونی چی میخوای، کجا میخری، چطوری ازش مراقبت میکنی. یه محصول چرمی خوب با نگهداری درست، سالها پیشت میمونه و حتی ارزشش رو هم حفظ میکنه. از جاهای معتبر بخر، گارانتیاش رو چک کن، و بعدش هم یه توجه ساده بهش داشته باش. چرم وفاداره، اگه تو هم باهاش وفادار باشی.
ما را در اینستاگرام و تلگرام دنبال کنید.