هیچ محصولی در سبد خرید نیست.
آشنایی با ویژگیها، انواع و نکات کلیدی برای انتخاب و خرید چرم طبیعی باکیفیت و تشخیص آن از چرم مصنوعی
چرم طبیعی یکی از همون موادیه که آدمها از خیلی وقت پیش باهاش سروکار داشتن. هنوز هم توی صنایع مختلف استفاده میشه، چون هم دوام داره هم انعطافپذیره. البته هر نوع چرمی که از پوست حیوان خاصی تهیه بشه، ویژگیها و کاربردهای خودش رو داره. وقتی بدونی هر کدوم برای چی مناسبتره، راحتتر میتونی انتخاب کنی یا حتی بفهمی چرا بعضی محصولات گرونترن یا بهترن.
چرم گاو شاید اولین چیزی باشه که وقتی از چرم طبیعی حرف میزنیم به ذهن میاد. رایجترین هم هست. دلیلش هم مشخصه: ضخیم، محکم، و اگه درست نگهداری بشه سالها دووم میاره. همین باعث شده توی کفشهای رسمی و کار، کیفهای دستی، کمربند، مبلمان و حتی داخل ماشینها ازش استفاده کنن. چیزی که جالبه اینه که چرم گاو با گذشت زمان بهتر میشه. یعنی هرچی بیشتر استفاده بشه، نرمتر و باکلاستر میاد. چرم گاو نر معمولاً سفتتره و ضخامتش بیشتره، ولی چرم گاو ماده کمی نرمتر و لطیفتر هست.
اگه دنبال چرمی باشی که نرم باشه و حس لمس خوبی داشته باشه، چرم گوسفند و بز گزینه خوبیه. اینها از نوع نازکتر و انعطافپذیرترن. به همین خاطر توی پوشاک چرمی مثل کت، ژاکت، دستکش یا کیفهای زنانه زیاد ازشون استفاده میشه. چرم بز یه خاصیت جالبی داره: خیلی خوب در برابر سایش و آب مقاومت میکنه. برای همین توی دستکشهای کاری و کفشهای ورزشی هم میبینیش. یه چیز دیگهای که خیلیها دوست دارن اینه که این چرم رنگپذیری عالی داره، یعنی میشه توی رنگهای مختلف و شاد تولیدش کرد.
چرم اسب یه نوع خاصتره و همه جا ازش استفاده نمیشه. معمولاً برای کارهای تخصصی میرن سراغش. قسمتهای مختلف بدن اسب چرمهای متفاوتی میدن؛ مثلاً قسمت باسن بهترین کیفیت رو داره و توی کفشهای لوکس، لوازم سوارکاری یا حتی تجهیزات نظامی ازش استفاده میکنن. چرم اسب الیاف محکم و متراکمی داره که در برابر سایش تاب میاره، ولی باز هم انعطاف داره و راحت کار میشه. شاید کمتر بشنوی، ولی توی بعضی از کفشهای قدیمی ارتشی همین چرم بوده که سالها ماندگار مونده.
پیشنهاد خرید محصول : الگوی کیف پول چرم

یه سری چرمهای دیگه هم هست که شاید اسمشون کمتر شنیده بشه ولی کاربردشون خاصه. چرم شتر مثلاً خیلی توی شرایط سخت آب و هوایی تاب میاره، برای همین توی کفشهای کوهنوردی یا محصولات سنتی میبینیش. چرم خوک هم به خاطر سوراخهای منفذی که داره تهویه خوبی رو فراهم میکنه، معمولاً توی آستر کفشها و دستکشها ازش استفاده میشه. حالا چرم کروکودیل و مار یه دنیای دیگهان. اینها جزو چرمهای لوکس و گرونقیمتن، و برندهای بزرگ دنیا توی اکسسوریهای خودشون ازشون استفاده میکنن.
انتخاب چرم مناسب یه کم به کاربردش، یه کم به بودجه و یه کم هم به سلیقه بستگی داره. هر نوع چرم طبیعی یه سری خصوصیت داره که اون رو برای یه کار خاص ایدهآل میکنه. اگه این تفاوتها رو بدونی، خریدت منطقیتر میشه و احتمالاً از محصولی که انتخاب میکنی راضیتر میای بیرون.
شناخت چرم باکیفیت از نوع معمولی یا مصنوعیاش، کاری نیست که همیشه آسان باشد. اما اگر چند نکته را بدانید، میتونید خیلی راحتتر تشخیص بدید که دارید چه چیزی میخرید. چرم اصل ویژگیهایی داره که حتی بهترین تقلیدها هم نمیتونن بهطور کامل شبیهسازی کنن. توی این متن سعی میکنیم همین نکات رو با هم مرور کنیم، بدون پیچیدگی اضافه.
وقتی میخواید یک کیف، کفش یا هر محصول چرمی دیگهای بخرید، اولین چیزی که باید بدونید اینه که چرم طبیعی یک ماده زندهست. یعنی هر تکهاش داستان خودش رو داره. چرم اصل، برخلاف چرم مصنوعی یا ترکیبی، نشانههایی داره که با یه نگاه یا لمس دقیق میشه اونا رو دید. حالا ببینیم این نشانهها چی هستن.
اولین چیزی که تو چرم اصیل میبینید، بافت و الگوی سطحشه. چرم طبیعی هیچوقت کاملاً صاف و یکنواخت نیست. منافذ ریز، خطوط باریک، حتی عیوب کوچیک طبیعی روی سطحش دیده میشه. هیچ دو قطعه چرم طبیعی یکسان نیستن. این همون چیزیه که بهش میگن «منحصربهفرد بودن». توی چرمهای خوب، اون منافذ ریز پوست بهصورت نامنظم پخش شدن، نه مثل یک الگوی تکراری چاپشده. وقتی چرم مصنوعی رو نگاه میکنید، الگوها یکدست و ماشینیان. چیزی که تو طبیعت وجود نداره. لمس چرم هم خودش داستان دیگهایه. چرم واقعی نرمه، اما محکم. وقتی دستتون روش بمونه، حس میکنید داره با دمای بدنتون گرم میشه. چرم مصنوعی این حس رو نداره، سرد و یهجورایی بیروح میمونه.
یکی از راحتترین راهها برای تشخیص چرم اصل، بوییه که میده. چرم طبیعی یه عطر خاص داره که اگه یکبار بشناسیدش، دیگه فراموش نمیکنید. یه بوی ملایم، خاکی و دلپذیر که ناشی از فرآیند دباغی و ماهیت ارگانیک خود چرمه. این بو پایداره و با گذشت زمان حتی ممکنه غنیتر بشه. چرم مصنوعی یا بوی شیمیایی میده، یا اصلاً بویی نداره. بعضی وقتها سازندهها سعی میکنن با اسپریهای عطری این بو رو جعلی کنن، اما اونا معمولاً تند و زودگذرن. یه بار که بو کنید، تفاوت رو حس میکنید.
چرم باکیفیت انعطاف داره، اما بدون اینکه شکننده باشه یا چین دائمی بندازه. اگه چرم رو تا کنید یا فشار بدید، بعد از چند لحظه برمیگرده به شکل اولیهاش. این یعنی الیاف طبیعی چرم سالم و قوی هستن. توی چرمهای ضعیف یا مصنوعی، یا این انعطاف اصلاً وجود نداره و سفت و خشک میمونه، یا بعد از خم شدن چینهایی روش باقی میمونه که دیگه پاک نمیشن. چرم اصل همچنین وقتی کشیده میشه، مقاومت منطقی نشون میده و بعدش دوباره برمیگرده سر جاش.
چرم طبیعی میتونه نفس بکشه. ساختار متخلخلش باعث میشه هوا و رطوبت از لابلای الیافش رد بشه. یه روش ساده برای تست این ویژگی اینه که یک قطره آب کوچیک روی سطح چرم بذارید. چرم اصل به تدریج این آب رو جذب میکنه و رنگش یهکم تیرهتر میشه. چرم مصنوعی اما آب رو پس میزنه، قطره روی سطح میمونه و جذب نمیشه. این قابلیت همون چیزیه که باعث میشه کفشهای چرم طبیعی حتی بعد از چند ساعت پوشیدن راحت باشن و پاتون عرق نکنه.
پیشنهاد خرید محصول : الگوی جاسوئیچی و جاکلیدی چرم

یکی از دقیقترین نشونهها، نگاه کردن به لبههای چرم بریدهشدهست. توی چرم طبیعی، لبهها ناهموار و کمی پرزدارن. میتونید الیاف نامنظم رو ببینید. ضخامت چرم هم معمولاً یکدست و ثابته. چرم مصنوعی یا ترکیبی برعکسه؛ لبههاش صاف، تمیز و اغلب یه لایه پارچه یا فومی زیرش دیده میشه که رنگش با سطح فرق داره. این یکی از محکمترین تستهاست، چون سازندهها معمولاً لبهها رو پنهان نمیکنن.
با دونستن این نکات، خرید چرم دیگه یه شانس نیست. شما میتونید با اعتماد بیشتری انتخاب کنید و مطمئن بشید که اون چیزی که میخرید ارزش پولش رو داره. چرم باکیفیت ممکنه گرونتر باشه، اما توی بلندمدت هم دوام بیشتری داره، هم حس بهتری بهتون میده.
خرید چرم همیشه یهکم حساسیت میخواد. قیمتها که بالاست، و از طرفی بازار پر از انواع و اقسام چرم مصنوعی و نیمهطبیعی. حالا چطور بفهمیم اون کیفی که داریم میخریم واقعا چرم اصله یا نه؟ چند تا نکته وجود داره که اگه بدونیم، خیلی راحتتر میتونیم تشخیص بدیم و از خرید اشتباه جلوگیری کنیم.
تشخیص چرم اصل از مصنوعی یکی از اون چیزاییه که خیلیها توش دچار مشکل میشن. با توجه به اینکه قیمت محصولات چرم طبیعی واقعا بالاست، بهتره قبل از خرید یهسری نکته رو بدونیم تا هم پولمون هدر نره، هم کالای بیکیفیت دستمون نیاد. چرم اصل چیزهایی داره که با یه نگاه و لمس درست میشه فهمید کجای کار میلنگه.
اولین چیزی که باید بررسی کنید، همون بافت و ظاهر چرمه. چرم طبیعی یه سری منافذ و الگوهای نامنظم داره که هیچوقت کاملا یکنواخت نیستن. این منافذ توی چرم مصنوعی معمولا خیلی منظم و تکراری به نظر میرسن. وقتی میخواید بخرید، سطح چرم رو از نزدیک نگاه کنید و دنبال اون تفاوتهای طبیعی باشید. چرم اصل یهسری رگه، لکههای کوچیک و تغییرات رنگ جزئی هم داره که همشون نشوندهنده اصالتشه. وقتی دستتون رو روش میکشید، سطحش نرم و انعطافپذیره و با حرکت دست شما میره، اما چرم مصنوعی اغلب سفتتر و کمجونه.
چرم اصل یه بوی خاص داره که باهاش آشنا میشید. این بو طبیعیه، یهجورایی زمینی و گرم، کاملا فرق میکنه با اون بوی شیمیایی یا پلاستیکی که از چرم مصنوعی میاد. موقع خرید حتما محصول رو بو کنید. اگه بوی نفتی یا شیمیایی داشت، احتمالا چرم واقعی نیست. یه چیز دیگه هم هست: حس لمسش. چرم واقعی دمای اطراف رو میگیره و بعد از چند لحظه که دستتون روشه، گرم میشه. اما چرم مصنوعی یا سرد میمونه یا خیلی سریع داغ میشه.
محصولات چرم اصل با کیفیت معمولا یهسری برچسب و گواهینامه دارن. موقع خرید دنبال برچسبهایی باشید که نوع چرم، کشور تولید و استانداردهای کیفیت رو نشون میدن. برندهای خوب همیشه اطلاعات کاملی درباره منشا و نوع چرم میذارن. از فروشنده بخواید مدارک رو نشونتون بده. قیمت هم یه معیاره. چرم واقعی ارزون نیست، پس اگه قیمت خیلی پایینه، باید شک کنید. یه نکته دیگه: پشت چرم اصل معمولا پارچهای زبر و نرمه، اما پشت چرم مصنوعی اغلب پارچه یا پلاستیک صاف و یکدست داره.
چند تا آزمون کوچیک هست که خیلی کمک میکنه. مثلا آزمون آب: یه قطره آب بریزید روی چرم. چرم اصل آب رو جذب میکنه و رنگش کمی تیرهتر میشه، اما چرم مصنوعی آب رو دفع میکنه و قطره همونجا میمونه. آزمون خم کردن هم جالبه؛ وقتی چرم واقعی رو خم میکنید، رنگ و بافتش تغییر میکنه و چینهای طبیعی ایجاد میشه، اما چرم مصنوعی یا هیچ تغییری نمیکنه یا ترک برمیداره. میتونید لبههای بریدهشده رو هم نگاه کنید؛ چرم اصل الیاف نامنظم و طبیعی داره، اما چرم مصنوعی لایههای مشخص و منظم.
با این نکتهها و یهکم دقت، میتونید از اصالت چرم مطمئن بشید و خرید بهتری داشته باشید. همیشه از فروشندههای معتبر بخرید و اگه شک دارید، از کسی که سر این کار بوده کمک بگیرید.
چرم طبیعی اگر درست ازش نگهداری بشه، میتونه سالها همون حس اول رو حفظ کنه. خیلیها فکر میکنن چرم خودش ماندگاره و نیازی به مراقبت خاصی نداره، اما واقعیت یه چیز دیگهست. چرم مثل یه ماده زنده رفتار میکنه، خشک میشه، رطوبت رو از دست میده، و اگه کسی بهش توجه نکنه، خب طبیعتاً ترک میخوره یا رنگش میره. توی این بخش قراره ببینیم چطور میشه با چند تا کار ساده، چرم رو سالها خوب نگه داشت.
پیشنهاد خرید محصول : الگوی کیف چرم

اولین کاری که باید بکنی، تمیز کردنه. یه پارچه نرم و خشک معمولاً برای روزمره کافیه. فقط گرد و غبار روش رو برداری و همین. اگه میخوای یه کم دقیقتر کار کنی، پارچه رو با آب ولرم خیس کن و بکش روش، ولی بعدش حتماً خشکش کن. چرم آب رو دوست نداره، حتی اگه قراره باهاش تمیز بشه. مواد شویندهی قوی، الکل، یا هر چیز شیمیایی تندی که فکرشو بکنی رو نزدیکش نبر. اینها بافت طبیعیشو خراب میکنن. برای لکههایی که نمیرن، بهتره از یه تمیزکننده مخصوص چرم استفاده کنی که با نوع چرمت جور باشه. تمیز کردن منظم، کار سادهایه ولی تأثیرش خیلی زیاده.
چرم بدون رطوبت، خشک میشه. مثل پوست آدم، نیاز داره هر چند وقت یهبار بهش رسیدگی بشه. کرم یا روغن مخصوص چرم رو هر سه، شش ماه یکبار بزن. اینطوری نرمیشو حفظ میکنه و ترک نمیخوره. قبلش یه گوشهاش رو امتحان کن ببین واکنشی نشون میده یا نه. بعد با یه حرکت دایرهای و آروم بمالش، بذار جذب بشه. اگه چرمت رنگیه، بعضی وقتها باید از محصول خاصی استفاده کنی که رنگش رو نبره. نرمکنندهها علاوه بر اینکه چرم رو انعطافپذیر نگه میدارن، یه جور برقی هم بهش میدن که خوب
نور مستقیم خورشید رو چرم اصلاً تحمل نمیکنه. رنگش میره، خشک میشه، حتی سفت هم میشه. بهترین کار اینه که چرم رو جایی نگه داری که نور مستقیم بهش نخوره و خشک و خنک باشه. رطوبت زیاد هم خطرناکه، چون کپک میاره یا بافتش رو خراب میکنه. اگه خیس شد، فوری با یه حوله خشکش کن و بذار توی دمای اتاق خودش خشک بشه. سشوار یا هر حرارت مستقیمی ممنوع. میتونی از یه اسپری ضدآب استفاده کنی که یه لایه محافظ ناچیز روش میسازه و از لکه یا نفوذ آب جلوگیری میکنه.
وقتی کفش یا کیف چرمیت رو نمیپوشی یا استفاده نمیکنی، بهتره داخلش رو با کاغذ یا پارچه پُر کنی تا فرمش رو حفظ کنه. توی کیسه پارچهای نگهش دار، نه پلاستیکی. پلاستیک تهویه نمیکنه و رطوبت داخلش میمونه. کت و کاپشنهای چرمی رو روی رختآویز پهن بذار تا چین نخوره. قبلش حتماً تمیزش کن و خشک باشه. هر چند ماه یکبار یه سر بهش بزن ببین حالش خوبه یا نه. این کارها سادهان ولی فرق میسازن.
خراشهای روی سطح چرم رو میشه با کرم یا روغن چرم کمرنگ کرد. اگه لکه چربی افتاد روش، یه کم پودر تالک بپاش، بذار چند ساعت بمونه تا چربی رو بگیره، بعد برسش بزن. لکههای جوهر کار سختتریه، بهتره بری پیش کسی که بلده. چرم خشک و ترکخورده رو هم میشه با نرمکننده تا حدی اصلاح کرد. برای بوی بد، چرم رو بذار جای باز و هوادار، یا یه کم جوش شیرین بریز داخلش که بو رو بگیره. بعضی آسیبها البته نیاز به تعمیر حرفهای دارن و بهتره خودت دستش نزنی.
نگهداری درست از چرم یعنی یه سرمایهگذاری کوچیک که برمیگرده. با تمیز کردن منظم، استفاده از کرم مناسب، دور نگه داشتنش از آفتاب و رطوبت، میتونی عمرش رو چند برابر کنی. وقتی چرم میخری، حواست باشه اصل باشه و از جای معتبر بگیری. چرم خوب با مراقبت، میتونه سالها دووم بیاره. هر نوع چرمی شاید نیاز خاص خودش رو داشته باشه، پس بهتره دستورالعمل سازنده رو بخونی یا اگه شک داری، از یه نفر باتجربه بپرسی.
ما را در اینستاگرام و تلگرام دنبال کنید.